Krusher - oficjalna strona

Heavy Metal Pages - 2008 - źródło

To zawsze wielka przyjemność, kiedy weźmie się do ręki profesjonalnie wydaną płytę młodego, dobrego zespołu. Moja radość jest tym większa, że jest to polski zespół, kolejny, który ma realne szanse na dołączenie do naszej czołówki. Trochę gorzej, bo wydawcy brak – takie czasy, niestety. Nie wystarczy skomponować, czy nawet nagrać dobry materiał, trzeba go jeszcze sobie samemu wydać...

Debiutancki album Krusher to wybór nieco starszych utworów, znanych już z demówek i kilku nowych . Ich brzmienie po prostu powala. Posłuchanie bezpośrednio po sobie wersji "Hell’s Angel" z demo 2004 "Keep On Krushin’" i tej nowej uwidacznia jaką drogę przebył ten zespół i co znaczy dobre studio przy odpowiednim potencjale muzycznym.

Muzycznie bez wielkich zmian: to wciąż klasyczny heavy/thrash. Podstawową różnicą jest zmiana za mikrofonem. Po Tomaszu Świdraku i Pawle Kluczewskim w Krusher śpiewa teraz Klaudia Kozień. Mimo moich obaw radzi sobie całkiem nieźle. Oczywiście słyszalne są w jej głosie pewne braki ( "Midnight Child"), czasem brakuje mi w nim tego metalowego żaru czy wręcz szaleństwa ( "Final War"), ale generalnie jest dobrze. Perkusista Adam Pucykowicz wspomaga wokalnie Klaudię w kilku utworach i muszę przyznać, że dzięki temu prostemu zabiegowi utwory takie jak "Lies", "Nuclear Salvation" czy "Born To Krush" zdecydowanie zyskują. Tradycji stało się zadość: czwarte wydawnictwo Krusher i czwarty cover. Po "Born To Be Wild", "Breaking The Law" i "Thunderstruck" mamy na "Forward" kolejną przeróbkę utworu z repertuaru AC/DC. "Highway To Hell" by Krusher muzycznie wypada bez zarzutu, wokalnie także – K. Kozień śpiewa go ostro, zadziornie, niższym głosem, rzekłbym nawet z pewnym rock ‘n’ rollowym luzem. Fajnie, że panowie nie zrezygnowali z wykorzystania fragmentu "Tańca z szablami" Arama Chaczturiana w "Nuclear Salvation", bo świetnie pasuje do tego utworu i czegoś by w nim po prostu brakowało. Mógłbym tak jeszcze długo, ale biorąc poprawkę na to, że dłuższe teksty coraz częściej nużą czy wręcz odstręczają czytelników podsumuję tę recenzję słowami: "Forward" to płyta nie tylko dla miłośników klasycznych cytatów w metalu, żeńskich wokali i coverów ! Warto sprawdzić to osobiście. ( 5 ).

Wojtek Chamryk

powrót